TERUGBLIK ACTIVITEITEN 2017 JANUARI - JUNI

(door op de foto's te klikken kunt u ze vergroten) 

12 mei: WANDELING 'HEPPENEERT'

Vrijdag 12 mei wandelden we onder leiding van Jo, met een groep van 16 deelnemers, in en rond Heppeneert. Geprogrammeerd voor lopers die het heuvelland te steil vinden. Jo vertelde uitgebreid over de bedevaarskerk van Heppeneert, de H. Gertrudis kerk, waar zich het beeld O.L. Vrouw van Rust bevindt. Van buiten is de kerk niet bijzonder maar binnenkomend verrassend van interieur. Heel toepasselijk kom je er gemakkelijk tot rust.

Ook de tuin achter de kerk was bijzonder: een aantal mooie beelden van brons en kruiswegstaties.. De tuin is bijzonder goed onderhouden.

Daarna wandelden we ongeveer 8 vlakke kilometers rond het dorp: heel mooi, en met een warm zonnetje. Uiteindelijk afsluitend nog uitgerust op een terras. Een mooie middag.

11 mei 2017: BEZOEK AAN KORNELIMÜNSTER

Op donderdag 11 mei bezochten wij met 16 personen het schilderachtige plaatsje Kornelimünster bij Aken.

De rondleiding door Dr. Dux van de Volkshochschule in Aken startte met een bezoek aan de Bergkirche St. Stephan hooggelegen boven Kornelimünster van waaruit wij ook een prachtig uitzicht hadden over het dal van de Inde.

Daarvandaan daalden wij via een honderdtal trappen af naar het dorp waar we een rondgang maakten door de pittoreske dorpskern met zijn bijzondere huizen.

Vervolgens leidde Dr. Dux ons door de beroemde Probsteikirche St Kornelius.  Deze voormalige abdijkerk bevat bijzondere christelijke relikwieën en is reeds vanaf de middeleeuwen tot heden een belangrijk pelgrimsoord.

Aansluitend bezochten wij in de voormalige Reichsabtei,  gebouwd in een prachtige Barokstijl, het Kunsthaus NRW. Dit museum bevat een interessante collectie moderne kunst die we individueel en op ons gemak konden bewonderen.

Uiteraard sloten we deze interessante middag af met een heerlijk stuk Kuchen und Kaffee op een van de gezellige terrasjes op het marktplein.  

5 tot en met 10 mei 2017: REIS NAAR TAIZÉ

Met een groep van acht personen zijn we in een comfortabel personenbusje naar de Bourgogne gereisd om kennis te maken met de Communiteit van Taizé en de gebedsdiensten in de Verzoeningskerk met de prachtige gezongen gebeden. Er waren twee gîtes gehuurd waarin elk vier reisgenoten konden slapen. Eén van de twee gîtes fungeerde als onze 'thuisbasis'. We zijn vier volle dagen in de Bourgogne geweest en we hebben daar alles uitgehaald. Natuurlijk waren er de dagelijkse gebedsdiensten, soms ook twee maal daags, met de prachtige Taizé-muziek. De diensten, het zingend bidden, de vanzelfsprekendheid van de vele talen, de intens beleefde stiltes en de sfeer van spiritualiteit maakten grote indruk op ons. Evenals de aanwezigheid van de vele jongeren uit de hele wereld. Verder hebben we Cluny bezocht, maar ook Caves, waar we heerlijke wijn hebben geproefd. We hebben oude romaanse kerken bezichtigd en een prachtig klein museumpje met hout-miniaturen. We gingen naar een rommelmarkt en een oude middeleeuwse vesting. We waren een dag te gast in Taizé waar we uitleg kregen over de Communiteit en waar we de kerk met de schitterende ramen, het dorpje, de stiltetuin en de winkel met boeken, cd's, dvd's en prachtig keramiek hebben bezocht. We zijn lekker uit eten geweest, hebben gewandeld en op terrasjes gezeten, een prachtige wijnroute gereden naar de Beaujolais, genoten van de natuur en vooral van elkaars gezelschap. We hebben een prachtige reis gehad!

25 april 2017: SINT ANDREASKERK TE HEERLEN

We waren te gast in de Andreaskerk, waar Marga Meyer en Ank Frederiks, van de commissie ‘kerk en kunst’ ons het verhaal over het ontstaan van de kerk, de ideeën die architect Laurens Bisscheroux hierover had en de manier waarop de parochie gegrondvest is op deze ideeën en er zo ook naar werkt. Ank Frederiks leidde ons langs het meditatie pad rond de kerk waar 6 tegels met namen van moderne ‘heiligen’. Niet toevallig 3 vrouwen en 3 mannen, drie zwarte mensen en 3 blanke mensen. De kerk staat hiermee volledig in deze tijd. Binnenkomend was er bijzondere muziek: je werd bevangen door de muziek, de warmte en het licht en werd er stil van. Marga Meyer liet ons de symboliek van Bisscheroux in en rond het rond gebouw, de deur met de voeten en het interieur zien: heel bijzonder en heel begeesterd verteld. Bijzondere symbolen: de donkere ‘aardse’ muren en het plafond met de regenboog, uitgevoerd volgens de gulden snede, de 12 lampen als 12 apostelen, het tabernakel waar de kelk zichtbaar is opgeborgen, symbolen van aarde, lucht vuur en water. Het altaar staat op gelijke hoogte: er is geen verschil tussen de bedienaar en andere aanwezigen. Vooral dit laatste kenmerkt de parochie waarin diaconie centraal staat en waar zo’n 100 vrijwilligers alles samen doen. Ank Frederiks vertelde daarna nog over de inspirerend mensen op de tegels van het meditatie pad: Nelson Mandela, Rosa Parks en Martin Luther King, Etty Hillesum, Florence Nightingale en Joseph Peter Joseph Savelberg. De kerk en de parochie zijn beide pareltjes.  

21 april 2017: WILDE PLANTEN IN DE KEUKEN

Op vrijdagmiddag 21 april waren we met een groep van maar liefst 16 bijzonder geïnteresseerde deelnemers bij elkaar om kennis te maken met het gebruik van wilde planten in de keuken. Een van de deelnemers vertelt:

Als eerste wil ik zeggen dat de ontvangst heel hartelijk was met een kop koffie/thee, en daarbij een stuk door Orma zelfgebakken taart.
Na kennis gemaakt te hebben met Trudy Geraets hebben we eerst een enthousiaste uitleg gekregen over de planten en kruiden waar we mee gewerkt hebben. Door haar enthousiasme en de vragen die daar op volgden begon de tijd te dringen. Daardoor was er jammergenoeg geen tijd meer om de salade van paardenbloem, ook wel molsla genoemd, sedum, dovenetel en nog heel wat kleine plantjes te maken en is ze alleen besproken. De daarbij behorende dressing hebben we alleen geproefd. Zo kregen we toch een goede indruk.
De sfeer was er niet minder om. We hebben een duidelijk beeld gekregen hoe we de planten kunnen schoonmaken en moeten verwerken. We hebben een crème van roomkaas met wilde kruiden gemaakt en een soep en een quiche, waar o.a. brandnetel aan toegevoegd was, met een verrassend resultaat. Geen van de 16 personen had al eerder met dit bijltje gehakt maar we zijn allemaal met een gevoel van 'dat gaan we thuis zeker ook eens maken' naar huis gegaan. 
Conclusie: het was een succes.

11 april 2017: DE SPIRITUALITEIT VAN BACHS MATTHÄUS-PASSION

Er zijn veel manieren om naar de Mattheus Passion van Bach te kijken.

Je kunt dat doen vanuit de muziekleer of vanuit de getallensymboliek. Vanavond bekijken we het vanuit de spiritualiteit, vanuit de rol in de liturgie.

Bach maakte voor Goede Vrijdag een stuk waarbij er een rol was voor de gemeente, voor het koor en voor solisten. Het verhaal van Goede Vrijdag en de jaren dat hij in Leipzig werkte, ieder jaar vanuit een ander evangelie. Hij gebruikte de Duitse bijbelvertaling van Luther en werkte vanuit het woord. Hij wilde het woord tot ons laten spreken en ons laten raken. Het moest mensen in beweging zetten. De muziek spreekt een andere taal, maar moest hetzelfde zeggen. Wanneer de discipelen en Jezus de berg op lopen, hoor je een loopje van 13 noten in de muziek. Wanneer Petrus zegt dat hij jezus nooit in de steek zal laten, hoor je de ironie daarvan in de muziek.

We zijn meegenomen door een heel bevlogen Ad de Keizer op een reis door een van de mooiste muziekstukken die we kennen. Het was een heel inspirerende avond voor alle 30 toehoorders.  

11 april 2017: MARKT & MOVIES

In de periode naar Pasen hebben we weer 6 dinsdagmiddagen een film vertoond in een zaaltje bij de Tempspleinkerk. Het waren films die steeds een andere leeftijdsfase lieten zien.

We begonnen met Room waarin een klein kind opgroeit alleen met zijn moeder in een afgesloten ruimte. We konden zien wat dat met de identiteit van iemand doet. De tweede film – Etre et avoir - ging over een klas kinderen op het Franse platteland. De aandacht en zorg voor de individuele leerling gaf een prachtig beeld van opgroeien in veiligheid en het ontwikkelen van basisvertrouwen. In de film Les souvenirs zagen we de zorg van een kleinzoon voor zijn grootmoeder. De ouders zijn te druk met zichzelf om de behoeften van hun (schoon)moeder goed te zien. Daarna kwam de ouderdom in al zijn facetten aan bod. Allereerst in de film The lady in the van, maar daarna ook bij The Farewell Party. Twee films over ouder worden, een samenleving die daar zo zijn eigen gedachten over heeft en de wens van een aantal ouderen om te kiezen voor de dood. De Israëlische film laat zien dat dat in Israël nog niet zo goed geregeld als in Nederland. In het nagesprek kwamen vragen en voorbeelden lang waar ds. Henk van Es op in kon gaan.

De laatste middag – in de goede week – keken we naar een heel oude (1964) zwart-witfilm van Passolini over het Mattheus-evangelie: Il vangelio secondo Matteo. Een prachtige film over het leven van Jezus waar iedereen diep van onder de indruk was.

Al met al zijn er een kleine 70 mensen geweest die de filmmiddagen bezocht hebben. 

7 april 2017: WANDELING 'MHEER'

Met een groep van 15 maakten we een prachtige wandeling in en rond Mheer, met alles wat Lente in Limburg kan zijn. Jo had weer veel wetenswaardigheden opgediept over de Lambertuskerk gebouwd door Cuypers, het kasteel met de huidige kasteel heer de Loë en het dorp met zijn 46 rijksmonumenten, waaronder een oude waterput onder glas. In het dorp en onderweg zagen we veel gevel- en wegkruisen. De wandeling bracht ons tot over de Belgische grens, richting ’s-Gravenvoeren. Flinke klimmen via holle wegen met dassenburchten, een mooi stukje plateau en via een prachtig hellingbos weer terug. De kersenbomen stonden in bloei en de appelbomen bloesem liep uit. Alle mogelijke lentebloemen bloeiden: speenkruid, soorten netels, pinksterbloemen, witte en rose bosanemonen en als klap op de vuurpijl de uiterst zeldzame gele bosanemoon, zie bij de foto’s. Het was vermoeiend maar vooral prachtig en goed wandelweer. Afsluitend genoten we van koffie/thee of een ander drankje. Een aanrander om nog eens te doen! 

6 april 2017: MEISTER ECKHART 

De lezing over Meister Eckhart in maart 2016 was een eerste en meer algemene kennismaking met het leven en werk van deze grootste mystieke auteur die de Middeleeuwen hebben voortgebracht. Daarbij werd ook kort stilgestaan bij het feit dat zijn opvattingen door de kerk als ketters werden veroordeeld. Het grote enthousiasme van de deelnemers aan deze lezing deed ons besluiten om ook in 2017 weer een avond aan Meister Eckhart te wijden waarbij de 28 stellingen op grond waarvan de veroordeling tot stand kwam, het hoofdthema zouden vormen.

Rob Pouls,  Eckhart-kenner bij uitstek, was ook nu weer bereid om ons, een groep van 15 belangstellenden, in het eerste deel van deze avond, op boeiende wijze mee te nemen in de roerige en dynamische ontwikkelingen in de 13e eeuw die mede aanleiding waren voor deze veroordeling. Zo was er sprake van afnemende macht van de pausen. Maar ook de invloed van bedelordes zoals de Franciscanen evenals het belang en invloed van de als ketters veroordeelde Begijnen vormden een bedreiging voor de zittende clerus. De mede daaruit voortkomende opstand tegen Eckhart, die toen in 1323 hoogleraar was in Keulen, begint in zijn eigen, Dominicaanse, orde. Daarop start de Bisschop van Keulen het proces en wordt hij door de Keulse Inquisitie en vervolgens door de paus in Avignon op grond van 28 stellingen uit zijn werk en leer veroordeeld.

Na de pauze worden deze 28 stellingen uitgereikt en worden er verschillende nader bekeken. De inhoud van deze stellingen is vaak van hoog mystiek nivo en zonder verdere toelichting niet te begrijpen. Ook blijft het gissen naar de reden waarom Eckhart zijn verdediging niet grondiger en feller gevoerd heeft.

Tot slot vertelt Rob Pouls over zijn persoonlijke visie op Meister Eckhart en hoe diens leer zijn eigen leef- en zienswijze heeft beïnvloed.

      

We sloten deze boeiende avond af met dank aan Rob Pouls voor zijn enthousiasme en deskundigheid waarmee hij ons weer nader kennis liet maken met deze grote middeleeuwse Meister. 

29 maart 2017: KLAAR MET LEVEN?

We zaten met 7 mensen om de tafel, waar de thematiek van 'Klaar met Leven' werd besproken. Dat gebeurde aan de hand van het boek ’Winter in Glosterhuis’ van Vonne van der Meer.

Het boek schetst een situatie waarin een wet van kracht is geworden die mensen het recht geeft, om bij een ‘voltooid leven’, zonder medische inbreng, onder begeleiding van stervensbegeleiders, euthanasie te krijgen. Het speelt zich af aan twee zijden van een meer. Aan de ene kant staat een ‘euthanasiehotel’, aan de andere oever een huis, waar mensen worden heengebracht, van wie de keus toch niet helemaal duidelijk lijkt.

Joke Gehlen begeleidde het gesprek. We spraken over de twee tegengestelde situaties in het boek: de éne die alle voorwaarden schept om aan de doodswenswens op waardige wijze te voldoen, de andere die tracht bij aanwezige twijfel de doodswens ongedaan te maken. Daarbij kwamen veel factoren rond zelfdoding en euthanasie aan de orde. Vaak aan de hand van persoonlijke verhalen. Ondraaglijk lijden werd daar heel duidelijk voelbaar.

Toch bestaat er ook het idee, dat met ‘regelingen’ vaak een glijdende schaal optreedt: je ziet dan, dat er meer gebruik van gemaakt wordt naarmate het vanzelfsprekender bespreekbaar wordt. Eén van de belangrijkste factoren, die de wens tot zelfdoding beïnvloeden is eenzaamheid. Als Drie Ringen zou het misschien goed zijn aandacht te schenken aan eenzaamheid.

We vroegen ons af wanneer een leven als voltooid beschouwd kan worden en wanneer er nog sprake is, van zelf kunnen uiten wat je wilt. Zoals verwacht kwam er geen oplossing. Erover sprekend kun je altijd wel een mening geven, maar als de doodswens je zelf overkomt, zal het van de persoonlijke situatie van dat moment afhangen of er toch nog een zinvolle voortzetting van een laatste restje leven kan worden gerealiseerd of dat de doodswens blijft.

We waren met een kleine groep en dat maakte het gesprek intenser en persoonlijker. Al pratende en luisterende werden dingen wel duidelijker. En het blijft uiteindelijk voor iedereen een heel persoonlijke afweging. 

23 maart 2017: WORKSHOP KORTE VERHALEN SCHRIJVEN

Lag het aan de stralende zon? Aan het fraaie Clemensdomein? Aan de inleider en de deelnemers? Hoe dan ook, het was een zinvolle en leerzame morgen, waarin de eerste stappen werden gezet om een verhaal te kunnen schrijven. Wat opviel was de grote openheid van de acht deelnemers naar elkaar toe, niemand hoefde zich te generen voor haar probeersels. Dat kwam vooral ook door de voortreffelijke coach. Alle aanwezige dames (waarom waren er eigenlijk geen heren?) bleken schrijvers in spe. Daar zou eigenlijk een vervolgcursus bij moeten horen. Maar voorlopig: alle reden om in dankbaarheid terug te kijken. 

17 maart 2017: WANDELING TEN ESSCHEN

Nog nagenietend van het mooie lenteweer van de vorige dag, vertrokken 14 wandelaars met de gids voor de wandeling in de buurtschap Ten Esschen.

Ruim 20 jaar geleden werd Ten Esschen door een 2-tal snelwegen:  A76 en N281 geïsoleerd van de directe omgeving. Alleen de insider heeft weet van het mooie “binnenstuk”. Vertrokken bij de sporthal, via de cenotaaf, kwamen de wandelaars terecht op de voet- en fietspaden, richting Terworm. Mooie natuur, veelal ongerept; de bomen waren weelderig voorzien van maretakken. Het zeggekorfslakje en verschillende soorten zegges  werden uitvoerig besproken, doch niet gezien!

Via hoeve Gitsbach werd kasteel Terworm bereikt, waar  de architectuur bekeken en becommentarieerd werd; daarna de rococotuin.  I.v.m. met een huwelijk was de tijd hier slechts beperkt. Van het oude zwembad Terworm was niets meer te zien, doch de ligging werd wel gelokaliseerd. Vervolgens werd stilgestaan bij  hoeve Den Driesch, hoeve Prickenis en De Struiver om te eindigen in het restaurant van de sporthal waar de koffie en cappuccino goed smaakten. 

16 maart 2017: PRESENTIEPASTORAAT, AANDACHTIGE ZORG

Aandachtige zorg door er te zijn. Dat betekent dat je de mensen ontmoet en naar ze luistert. Teveel zijn de vragen van de mensen in het verpleeghuis gericht op de lichamelijke mankementen. Bij de geestelijke verzorging gaat het met name om de trage vragen. Te weinig wordt er gewoon tijd genomen voor de vraag: Hoe gaat het met u? Wat geeft nog zin aan uw leven? Zin geven aan het leven wordt bepaald door onze relaties met het moment, met zichzelf, met anderen, met de natuur, met datgene wat betekenisvol en/of heilig is. Daar moet het over gaan.  Vervolgens kwamen er heel wat voorbeelden uit de praktijk van het verpleeghuis om daar via gesprekken, foto’s, muziek, levensverhalen of vieringen mee bezig te gaan. Er waren ook de vragen en ervaringen van de deelnemers van deze avond. Het was een geanimeerde avond met mooie verhalen. 

16 februari 2017: VRIJMETSELARIJ, een religieus-humanistisch spel rondom het levensmysterie.

Op donderdagavond 16 februari waren we met ruim 45 geïnteresseerden bijeen gekomen in het gezellig zaaltje in de Brug aan het Tempsplein in Heerlen waar we werden ontvangen met koffie of thee en een voortreffelijk stukje gebak.

Tijdens de daarop volgende lezing gaf Joris de Lange, voorzittend meester van de Maastrichtse Loge La Persévérance ons een interessante inkijk in de, voor de meeste aanwezigen, toch onbekende  en geheimzinnige wereld van de vrijmetselarij. De lezing bestond in feite uit 2 delen. In het eerste deel werd middels een historische terugblik het onstaan van de loge in 1763 en haar verdere ontwikkeling in de geschiedenis geschetst. Na de pauze volgde het 2e deel waarin Joris de Lange inging op hetgeen de vrijmetselarij, die geworteld is in de humanistische waarden van vrijheid, gelijkwaardigheid en broederschap van alle mensen, zeker ook nog in de huidige tijd als zingevingskader kan bieden. Tijdens de regelmatige bijeenkomsten van de broeders in de loge vormen de  traditionele symbolen en ritualen daarbij een belangrijke basis om te komen tot persoonlijke ontwikkeling om zo een positieve bijdrage te leveren aan een humane wereld.

Aan het einde van de bijeenkomst was ruimschoots gelegenheid tot het stellen van vragen hetgeen leidde tot interessante gedachtewisseling en verdieping.

Tot slot dan ook veel dank aan Joris de Lange voor zijn enthousiasme en deskundigheid waarmee hij ons kennis liet maken met deze boeiende en fascinerende materie. 

10 - 12 februari 2017: ZENMEDITATIEWEEKEND

In dit weekend waren weer 6 mensen bij elkaar voor meditatie. Eén van de deelnemers vertelt:

Mijn kennismaking met zen

In stilte zitten - lopen - zitten. Dat is in het kort de inhoud van een weekend zenmeditatie bij Jacques Peeters in abdij Lilbosch. Op een vrijdagavond toog ik naar de abdij in Echt voor mijn eerste kennismaking met zen. Bij de grote kloosterpoort werd ik ontvangen door een klein gedaante dat in de schemer stond te wachten op de deelnemers van het zenweekend. Elke keer zijn alle zes gastenkamers snel volgeboekt.

De methodiek van docent Jacques is zeniaans: bijzonder zwijgzaam. Hij heeft bij Japanse meesters gemediteerd en vertelt nu de essentie van zen aan de deelnemers. En daar zijn niet zozeer woorden voor nodig, maar vooral stilte. De instructies van Jacques zijn dan ook minimaal en de gasten praten het hele weekend niet met elkaar. Persoonlijk houd ik daar niet zo van: samen eten en afwassen in stilte heeft voor mij iets onnatuurlijks. Is zen dat ook? Niet in de vorm die Jacques leert. Die is zo puur en ontdaan van ceremonie, discipline en leer, dat zen-meditatie bij hem meer een basisingrediënt is dan een stroming. En dat maakt het ook mogelijk dat deze meta-vorm van zen past zelfs binnen de uitgesproken sfeer van een Trappisten-klooster.

Het zenweekend heeft me zelfinzicht opgeleverd: het besef dat ik onafgebroken druk ben in mijn hoofd. Pas op de zondag lukte het me een paar keer kort mijn interne stoorzender uit te schakelen. Van mij had het zenweekend dan ook langer mogen duren. Ik heb me alvast aangemeld voor de volgende keer. 

8 februari 2017: MOSLIM ZIJN IN NEDERLAND

Op deze woensdagavond waren we met meer dan 20 mensen bij elkaar in de zaal van de Brug bij de Kerk aan het Tempsplein in Heerlen. We hoorden dat het op dit ogenblik moeilijk is om als moslim te leven in Nederland. De mensen zijn bang voor moslims in lange jurken, met baarden of hoofddoeken, en de moslims die er zo uitzien zijn ook bang, want ze weten dat ze worden vereenzelvigd met terroristen, terwijl het merendeel er niets mee te maken heeft. Moskeeën krijgen nare dreigbrieven. Iedereen is angstig.

Bouchaïb Saadane, voorzitter van de moskee in Sittard, was bij ons om te vertellen wat er zoal speelt met moslims in Nederland. Hijzelf komt uit een grote stad in Marokko, had al gestudeerd toen hij hier naar toe kwam, sprak snel Nederlands en kreeg een goede baan. De meeste Marokkanen komen uit de bergen, zijn analfabeet en zijn bang hun identiteit te verliezen als ze zich aanpassen aan de Nederlandse normen en waarden. Nergens in de koran staat dat je je op een bepaalde manier moet kleden. Geloof is iets tussen de schepper en jou. Het gaat om je gedrag. Dat moet bescheiden en rechtvaardig zijn. De koran verplicht je om het gesprek aan te gaan, niet om je gelijk aan een ander op te leggen. Je zult er in het land waar je woont iets goeds van moeten maken. Bruggen slaan! Dat is waar Bouchaïb zelf ook altijd mee bezig is. Radicalisering tegengaan, in gesprek gaan met ouders. Hij probeert de mensen die hier zijn komen wonen – soms al lang geleden – zich te laten aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Hij vertelt de Nederlanders dat het van belang is om mensen snel de taal te laten leren en hen te betrekken bij scholing en banen. En voor ons allemaal geldt: ga bij elkaar op bezoek, leer elkaar kennen!

Een uiterst zinvolle avond waarbij een heel aantal misverstanden werden opgeruimd. 

31 januari 2017: JE LEVEN ALS REIS

Met een fijne groep mensen zaten we in het prachtige Clemensdomein om de tafel om te praten over ons leven als reis. Net als bij een daadwerkelijke reis kun je ook in je leven alles op de bonnefooi doen. De meeste mensen hebben als kind dromen en proberen die waar te maken. Soms via allerlei omwegen, soms rechtstreeks. Er kwamen verhalen over hoe het leven je soms een streek levert en alles in de war stuurt, maar hoe dat achteraf vaak ook een prachtig nieuw begin blijkt te zijn  geweest. We hebben antwoorden uitgewisseld op vragen van plannen en doelen en bestemmingen, ook nu in een volgende levensfase. Hebben we onderweg gidsen nodig gehad, gekregen en voor wie kunnen wij dat nu zijn?  Het was een ochtend met intieme verhalen.

Aan het eind van de ochtend heeft Peter Kleuters ons nog kort het een en ander verteld over het Clemensdomein en het kerkje. Met een bezoek aan het kerkje sloten we de ochtend af, maar met de belofte aan Peter dat we terug gaan komen! Er was nog heel veel te vertellen. 

26 januari 2017: DAG VAN DE (LIMBURGSE) POËZIE

We waren ter gelegenheid van de Dag van de Poëzie met een vijftiental belangstellenden bij elkaar in het gemeenschapshuis in Wijnandsrade om kennis te maken met de Limburgse dichters Wiel Oehlen en Colla Bemelmans.

In zijn inleidende woorden memoreerde Jo Wierts dat het alweer de vierde keer is dat we als De drie ringen de Dag van de Poëzie vieren. Hij heette Wiel Oehlen en Colla Bemelmans welkom en schetste kort hun achtergrond.

Vóór de pauze sprak Wiel Oehlen. Vier dingen bepalen zijn werk: Waarnemen van beelden, Drang om te schrijven, Inspiratie en Schaven aan de vorm.

Hij is veel in de natuur en daar ontstaat vaak het gedicht, soms door een kleinigheid, soms door een groot geheel. De bundel Bissebeekse verzen speelt rond deze beek in Wijnandsrade, waar hij opgroeide. Daarnaast maakt hij veel aforismen: korte kernachtige teksten, die vaak een onverwachte wending hebben, met humor en wijsheid.

Tijdens deze uiteenzetting droeg hij voor uit eigen werk. Zijn teksten zijn in het Nederlands

Colla Bemelmans sprak na de pauze. Hij is geboren in Nuth, was leraar en van daaruit is zijn werk vooral bedoeld voor anderen, vanuit de drang om te vertellen. Het ontstaan van het dichten komt deels uit dezelfde situaties voort als bij Wiel Oehlen. Hij dicht in het Limburgs: het Nuths dialect. Daarnaast benadrukt hij vooral dat elk gedicht behalve een vertelling ook meerdere lagen moet hebben en daarom niet een eenvoudig rijmpje kan zijn. In die lagen hoor je vaak het engagement met de wereld van vandaag. Ook bij hem speelt humor een belangrijke rol als middel, niet als doel. Ook hij las tijdens zijn voordracht uit eigen werk. Binnenkort komt een bundel ‘Psalmen’ uit, waarin hij het Hooglied in Nuts dialect heeft vertaald een eigentijdse ‘psalmen’ zijn opgenomen.

Beide dichters maakten ook werk voor kinderen.

De aanwezigen waren heel betrokken en genoten van de dichterlijke taal. Een voortreffelijke middag.

Orma had weer vlaai meegenomen en Annemie had koek gebakken: we zijn verwend.  


14 januari 2017: DE DRIE RINGENLEZING

Voor een gehoor van ruim 50 belangstellenden, hield Harry Leunessen dit jaar De drie ringen lezing. Hij vertelde hoe de inspiratie hem had gevonden op zijn levensweg en hij deed dat op een dusdanig boeiende manier, dat alle toehoorders Pater Arnold Grol wel hadden willen ontmoeten, de man die de vijftienjarige Harry, in de sloppen van Nairobi in Kenia, het pad van de 'uitvoerende christelijke naastenliefde' deed leren kennen. Hij vertelde hoe hij van Julius Nyerere, de eerste president van Tanzania, leerde dat een goed stamhoofd ervoor dient te zorgen dat het alle leden van de stam goed gaat. Zoals Nyerere ooit heeft gezegd dat hij had gekozen voor het socialisme juist omdat hij katholiek was, is ook voor Harry zijn keuze voor solidariteit met zijn behoeftige medemens duidelijk ingegeven door zijn christen zijn. Van pater Grol had hij geleerd dat christelijke naastenliefde betekende om verantwoordelijkheid te nemen en van Nyerere dat je in de politiek verschil kunt maken. Hij overwoog dat hij binnen de Partij van de Arbeid zijn idealen terugzag en kwijt kon. Hij werd lid van deze partij en bracht het tot wethouder in de gemeente Landgraaf. Een functie die hij intussen al meer dan 10 jaar vervult. Hoewel Landgraaf geen Afrika is en Harry geen stamhoofd maar wethouder, op deze plek kan hij zich inzetten om zijn opdracht tot naastenliefde, tot solidariteit in de praktijk te brengen. Hij kan er verantwoordelijkheid nemen en soms ook zijn nek uitsteken, opdat het al zijn stamleden goed zal gaan. De parallellen wist hij duidelijk te schetsen. Het verhaal over zijn inspiratie was inspirerend en hij boeide zijn publiek van de eerste alfa tot de laatste omega. 

Aansluitend beantwoordde hij onbevangen, zonder politieke terughoudendheid, alle gestelde vragen, waarna Nelleke de Kruik hem, met hartelijke woorden, een warme handdruk en een fles lekkere wijn, namens De drie ringen en alle toehoorders bedankte voor zijn komst.

Na afloop werd ruim gebruik gemaakt van de gelegenheid om elkaar te ontmoeten en goede wensen voor het nieuwe jaar uit te wisselen onder het genot van een drankje en een knabbeltje. Kortom, het was een mooie middag en een goed begin van 2017.