TERUGBLIK ACTIVITEITEN 2016 JANUARI - JUNI

(door op de foto's te klikken kunt u ze vergroten)

21 juni: VRIJWILLIGERSMIDDAG 

Op dinsdagmiddag was de traditionele laatste bijeenkomst van het seizoen. Een bijeenkomst waarvoor u zich niet heeft kunnen inschrijven maar die speciaal werd georganiseerd voor de vrijwilligers die het hele jaar druk bezig zijn geweest een mooi programma te componeren, die voor de uitvoering van de activiteiten hebben gezorgd en die de voorwaarden voor dat alles hebben geschapen. Alle reden dus om hen daarvoor te bedanken een gezellige middag aan te bieden. Begonnen werd met een (natuurlijk weer door Jo Wierts voorbereide en begeleide) wandeling over de Brunssummer heide. Vervolgens was er een barbecue, verzorgd door en ten huize van Michel Habets, lid van de programmaraad. Een bijzonder geslaagde middag en avond!

WILT U OOK VRIJWILLIGER WORDEN? WELKOM!! Meer informatie vindt u HIER.

De wandeling

 De Barbecue


10 juni:  WANDELING VELDBOEKET IN WEUSTENRADE

Jo had een wandeling voorbereid gaande van Weustenrade naar Kasteel Rivieren, Retersbeek, vandaar door het veld naar Swier en via Brommelen weer terug naar Weustenrade. Een vlak parcours, weliswaar over veldpaden, dat met enige moeite ook door mensen met een rollator kon worden gelopen. Het weer was prima. We waren met 12 wandelaars. Hoewel het niet eenvoudig was om een veldboeket te plukken, kreeg wie goed keek kans genoeg om veel bloemen te zien en mooie panorama’s. Het was dan ook prachtig wandelen. We waren weer op tijd op het caféterrasje van Weustenrade, waar we nog rustig even na genoten.

de bloemen

de kapellen en wegkruisen

de wandeling en de wandelaars 

20 mei: BEZOEK AAN DE R.K. KERK TE AMSTENRADE EN HET CLEMENSDOMEIN TE OUD-MERKELBEEK

Met een groep van maar liefst 29 personen hebben we een heel interessante vrijdagmiddag doorgebracht in de RK kerk te Amstenrade en het Clemensdomein te Oud Merkelbeek (Brunssum). Mw. Smythe was onze gastvrouw in Amstenrade, waar we eerst even hebben stil gestaan bij het prachtige beschermde dorpsgezicht daar, waar de meeste mensen normaal aan voorbijrijden, zonder het te zien. Ons gebeurt dat na vrijdag niet meer. Over het ontstaan, de geschiedenis en de vormgeving van de kerk bleek verrassend veel te vertellen, wat mevrouw Smythe met enthousiasme deed. Zowel wereldlijke als kerkelijke belangen zijn van grote invloed geweest op het uiteindelijke resultaat, dat er mag zijn. We zagen een prachtige kerk die werd gebouwd ter ere van de Heilige Gertrudis, maar die later werd herbestemd voor Onze Lieve Vrouwe Onbevlekt Ontvangen. Het interieur was heel harmonieus, in overeenstemming met het gebouw gekozen en, naar bleek, minder antiek dan het toescheen, maar evenwel prachtig! Een op het oog eenvoudig item bleek een heel zeldzaam stuk te zijn, namelijk de ‘doven-biechtstoel’. Het monumentale Pereboom-Leyserorgel werd tijdens ons bezoek bespeeld door de heer Stassen!

Vervolgens werd de groep ontvangen in het Clemensdomein in Oud Merkelbeek. De heer Peter Kleuters wist ons op onderhoudende wijze in te wijden in de geschiedenis van Merkelbeek en het Clemensdomein. Evenals in Amstenrade bleken het veel meer dan religieuze motieven te zijn geweest, die de ontwikkeling van het huidige Clemensdomein hebben bepaald. Het schitterende kerkje vertelde het verhaal van Benedictus en de door hem gestichte orde, die op het terrein van het Clemensdomein gehuisvest is geweest. Het was een prachtige middag waarin eens te meer duidelijk werd hoezeer de kerkelijke en de wereldlijke machten gezamenlijk, met elk daarin hun eigen belang, onze streek hebben vorm gegeven.

13 mei: WANDELING LELIETJES -VAN-DALEN

Op vrijdagmiddag 13 mei gingen welgemutst 16 wandelaars op pad met de gids, om te zoeken naar Lelietjes-van-dalen in het Ravensbos te Schimmert. Vertrek bij camping Mareveld, waar ook enige uitleg werd gegeven over de te volgen route. Via de oude Proosdijmolen, de “Reus van Schimmert “ (watertoren), de ge-kortwiekte sequoia en de veldweg langs de Bockhof werd het bos bereikt. Het Ravensbos is een ‘hellingbos’, hetgeen betekent dat er nogal wat hoogteverschil te overwinnen is. Om te tocht niet te moeilijk te maken, werd meteen gekozen voor de route over de kam. Dit bleek echter een misrekening te zijn! Toen het pad ophield te bestaan, kwam er een zeer steile afdaling door het bos. Aangezien de gemiddelde leeftijd van de wandelaars aan de hoge kant was, bleek deze “val” naar beneden een moeilijke klus. Uiteindelijk lukte het iedereen – met of zonder hulp – het volgende pad te bereiken. Maar toen werd dan ook de plaats bereikt waar de eerste lelietjes bewonderd konden worden: en ……. de bloem was aanwezig, dus het tijdstip van de wandeling was deze keer goed gepland. Verder lopend werd de autoweg richting Maastricht bereikt en ook in deze omgeving bleken er voldoende lelietjes te bewonderen. De tocht terug werd niet in omgekeerde richting gemaakt, maar weer door het bos over niet gebaande paden. Een en ander bleek aanzienlijk moeilijker dan gedacht, maar terug was voor deze groep wandelaars geen optie! 

De bewoonde wereld werd weer bereikt bij een tweetal huizen waar de oorspronkelijke route weer vervolgd kon worden. Bij de laatste woonplaats van de schilder Charles Eyck werd stilgestaan  en iets verteld over zijn kunstenaarschap. Vervolgens de Joodse begraafplaats van Schimmert (vier rustplaatsen) en toen terug naar de camping. Een gedeelte van de geplande route werd niet meer gevolgd omdat het inmiddels al 5 uur was.

Ruim over tijd dus plofte de groep op het terras neer voor een koele en welverdiende consumptie. Niet alles was volgens plan gelopen, doch gewandeld en “geschraveld” was er. En hoe! Voldaan werd terug gekeken, maar de benen waren aan rust toe! 

22 april: DE WERKING EN TOEPASSING VAN WILDE KRUIDEN

Een dertiental belangstellenden was naar Wijnandsrade gekomen voor een lezing, door Trudy Geraets, over de werking en de toepassing van Wilde Kruiden. We werden welkom geheten met een tafel vol vers geplukte wilde kruiden die allemaal eetbaar en toepasbaar zijn..

In het eerste gedeelte vertelde Trudy Geraets over inzichten in het kunnen gebruiken van kruiden en legde de versterkende werking uit op bijvoorbeeld de bloeddoorstroming, de darmfunctie en slijmproductie. Ze gaf aan wat voor inzichten daarover bestaan met name in de fytotherapie. Het gaat daarbij vooral om allerlei ongezonde, niet natuurlijke, vergiftigende factoren in voeding, voedselproductie en milieu, waarbij het effect daarvan voor ieder weer anders kan zijn, onder invloed van iemands gestel, erfelijke factoren en het zelfreinigend vermogen van het lichaam.

In het tweede gedeelte kwamen planten voorbij waarvan met name de ontgiftende, reinigende werking toegelicht werd, en het versterkende effect dat ze hebben op de organen, om zo weerstand te bieden tegen de, soms onvermijdelijke, niet natuurlijke gifstoffen die we tot ons nemen. Een eensluidende, voor iedereen geldende wijsheid hieromtrent, blijkt niet te bestaan, omdat, zoals gezegd meerdere factoren van invloed zijn op de mate waarin we effect ondervinden van deze gifstoffen. En, niet onbelangrijk, we leerden hoe we deze kruiden, heel smakelijk, in ons dagelijks menu kunnen verwerken!

Trudy vertelde het met veel enthousiasme en bezieling en reageerde op de vele gestelde vragen. Daarnaast liet ze ons eigengemaakte kruidenkaas proeven en genoten we van vlierbloesemsiroop, een aantal theesoorten gemaakt van wilde planten en van de pruimen vla van Orma.

Al met al een interessante en geslaagde middag! 

21 april: RONDLEIDING RD4

Met 23 personen waren we een middag te gast op de imposante hoofdvestiging van de  Reinigingsdienst RD4 in Heerlen.

Om 14.00 uur werden we met koffie/thee en vlaai ontvangen door de directeur de heer Wil Sijstermans. Tijdens de inleiding en diapresentatie informeerde hij ons op enthousiaste en duidelijke wijze over de diverse activiteiten die op de hoofdvestiging evenals op de diverse milieuparken en kringloopwinkels worden uitgevoerd. Diverse waarden zoals hergebruik, vermindering van energiegebruik, recycling van afvalstoffen maar ook het creëren van werkgelegenheid voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt  zijn daarbij belangrijke aandachtspunten.

Voor het 2e deel van de middag werd iedereen verzocht om een fel geelkleurig RD4-hesje aan te trekken waarna we begonnen aan de rondleiding over het ruime bedrijfsterrein en een bezoek brachten aan de diverse sorteercentra voor onder meer textiel maar ook voor tweedehands meubels, servies speelgoed boeken et cetera. Ook werden we geïnformeerd over het uitgebreide wagenpark en onderhoud van de diverse voertuigen en de inzetbaarheid bij gladheidsbestrijding.

Natuurlijk werden en de nodige vragen gesteld en beantwoord en keerden we na afloop van de rondleiding terug op het hoofdkantoor waar we nog konden napraten over opgedane indrukken op deze interessante en uitstekend verzorgde middag.  


18 april: DE BLOESJES VAN MIJN MOEDER

Met een tiental  belangstellenden waren we maandagavond 18 april bij elkaar rondom het nieuwste boek van José Franssen: ‘Hou me maar vast’ dat als werktitel ‘De Bloesjes van mijn moeder’ had gedragen.

José Franssen heeft 12 jaar voor haar moeder gezorgd nadat deze de ziekte van Alzheimer kreeg. Over die jaren schreef zij een boek, waarin zowel de mooie als de minder mooie kanten belicht worden. Het boek heet: Hou me maar vast! Op de voorkant een foto van baby José die door haar moeder wordt vastgehouden. Achterop het boek een foto waarbij José haar moeder vasthoudt. De rollen zijn in de loop van de tijd omgedraaid. Hoewel er ook steeds momenten blijven waarop haar moeder in haar moederrol zit. Het eerste deel van de avond vertelde José over het hele proces. Mooi was dat tegelijkertijd via een scherm een groot aantal foto’s van haar moeder van jeugd tot overlijden te zien was. De eerste 10 jaar was moeder nog thuis en de laatste twee jaar woonde ze in het verpleeghuis. Voor José was de gang naar het verpleeghuis er een waarbij ze hoopte hulp te krijgen bij het zorgen. De formele zorg die zou gaan participeren in de mantelzorg van José en haar broers en zussen. Een probleem ontstond toen de formele zorg de rollen wilde omdraaien. De familie mocht participeren in het systeem van de instelling.

Na de pauze werd duidelijk met wie we om de tafel zaten. Van patiënt tot verzorgende, van mantelzorger tot belangstellende. Het werd een mooi, intensief gesprek.

15 april: WANDELING DASLOOK

De belangstelling voor deze wandeling was – mede door het goede wandelweer – uitstekend; 16 wandelaars wilden graag zien waar dit beschermde plantje dan wel te vinden was.

Route: vanaf de Geulhemmermolen  langs de Geul tot het chalet Tivoli in Valkenburg; dan via Ingendaal naar Château St. Gerlach, het Gerlachusputje, de beeldentuin, de Sint-Gerlachuskerk en via het Ronald McDonald Huis terug naar het vertrekpunt.

Omdat de opzet van de wandeling “DASLOOK zien” was, werd begonnen met een uiteenzetting van deze beschermde plant, de eigenschappen, de culinaire en medicinale aspecten. Vervolgens werd op pad gegaan, waarbij in het begin  meerdere fraaie mergelgebouwen te zien waren. De gewenste toelichting werd aandachtig gevolgd, zeker toen het “kasteeltje” van Jean Nelissen in zicht kwam. In het natuurgebied langs de Geul werden allereerst wijngaardslakken gevonden, besproken, maar niet meegenomen (beschermd!). Dan waren er bloeiende planten in veelvoud: speenkruid, paardenbloemen, madeliefjes, sleutelbloemen, bosanemonen, longkruid, pinksterbloemen, bosviooltjes maar .... daslook bloeide helaas nog niet! Er waren weliswaar de nodige knoppen boven de blaadjes aanwezig, doch verder dan een enkele bloem was nog geen bloeiwijze te zien, helaas! Diegenen die zo’n bloeiend gebied willen bewonderen, zullen nog zeker tien dagen geduld moeten hebben. Advies: loop er nog eens aan voorbij: het duurt weer een jaar voordat deze pracht opnieuw te zien is. Via het natuurgebied Ingendaal werd het Gerlachusputje bereikt, waar stil gestaan werd bij de aldaar gebeurde wonderen. In de beeldentuin werd geëxposeerd; teveel om er even bij te doen, dus op naar de kerk en de kapel. Hier werd ruim de tijd genomen om de bouwwijze en de fraaie fresco’s te bespreken en te bewonderen.  Tot slot werd bij het “Hundertwasserhuis” op het terrein van Adelante halt gehouden. Er was voldoende belangstelling voor een bezoek, doch dit was zonder afspraak niet mogelijk. Aan het einde van deze wandeling werd op het terras van de Geulhemmermolen genoten van een zeer verdiende consumptie. 

9 april: VERRASSENDE STADWANDELING SITTARD

Op zaterdag 9 april werden de gastheren van deze stads-wandeling, Jo Wierts en Colla Bemelmans, verrast door het grote aantal van 24 deelnemers! Na een “verlengde” inleiding (om alle inschrijvers de gelegenheid te geven om bij het stadhuis te geraken), werd de wandeling gestart bij het standbeeld van Jo Erens, Sittardse troubadour. Via Gruissenstraat, Den Tempel, het Protestants kerkje, werd de markt bereikt. De zaterdagmarkt en het goede weer zorgden voor een massa mensen daar. Via de Gats naar de Petruskerk, die helaas – op dat moment – niet bezocht kon worden aangezien er een begrafenis was. Deze omgeving is een van de oudste stadskernen en hier ligt veel stadshistorie. Vervolgens naar de basiliek (wel toegankelijk), het Mariapark en de St. Michielkerk, voor de katholieke achtergronden. De deelnemers kregen volop gelegenheid om vragen te stellen, waarmee Colla niet veel moeite had. Zijn ruim 10-jarig woonverblijf in Sittard en de rondleidingen met zijn leerlingen hadden een stevige basis gelegd voor zijn verhaal. Na de St. Michielkerk werd gepauzeerd op het terras van Schtad Zitterd voor koffie, thee of een biertje. Na deze korte stop verder via het Kerkepad naar de tuinen van de Franciscanen (perenlaantje) en de Isabelletuin. Jammergenoegd waren deze beide tuinen i.v.m. aanplant van nieuwe rozen en boompjes even niet toegankelijk. Via de hekken kon desondanks een blik geworpen worden op deze prachtige tuinen en het standbeeld van de dichter Charles Beltjes. Ter plekke heeft Colla een gedicht voorgedragen, dat hij enkele dagen eerder voltooid had; afgaande op het enthousiaste applaus van de wandelaars deed dit gedicht  (Limburgs) zeker niet onder voor een  gedicht van Charles Beltjens (die zijn gedichten uitsluitend in het Frans schreef). Verder via de wal naar de Paardenstraat en het Toon Hermanshuis. De tuin hiervan was gelukkig wel toegankelijk, waarvan dankbaar gebruik  werd gemaakt. Verder via de wal naar Fort Sanderbout (alleen toegankelijk op afspraak), de schootsvelden, de volkstuinen, de Agnetenwal en kloostertuin terug naar het standbeeld van Jo Erens. De resterende tijd van de 2 1/2 uur durende wandeling werd gebruikt om naar het standbeeld van Zefke Mols te lopen. Via Limbrichterstraat, Markt en Kritsraadhuis terug naar gemeentehuis Sittard. Einde van een - historisch – zeer interessante wandeling met zeer tevreden deelnemers. 

25 maart: Wandeling SLEUTELBLOEMEN EN BOSANEMONEN

Op de regenachtige vrijdagmiddag van 25 maart namen er maar liefst 17 'die hards' deel aan deze, alweer heel geslaagde, themawandeling. Een van hen, de heer Piet Aussems uit Hoensbroek schreef het navolgende verslag in zijn "Wandelboek".

"Mee met Jo Wierts als verhalenverteller, buitenom Wijnandsrade, ontgonnen in de 13e eeuw. De straatnamen onthullen al een stukje lokale geschiedenis, maar ik ben vooral benieuwd naar die onbekende mensen oet Ghen Dörp. Effekes sjtoan veer sjtil bie ut kruutz en 200 meter verder slaan we een veldweg in, waar de bosane-monen staan met hun witte kopjes. Ze verlangen naar een beetje voorjaarswarmte, deze familieleden van de ranonkel, die niet wettelijk beschermd zijn. Boekvinken groeten: 'welkom op dit parcours de santé'. Via een dassendorp lopen we naar de Blauwe Steen en verwonderen ons over de sage van 'het dwergje en de zwarte kat'. Spannend, deze afgelegen plek waar het nu lekker rustig is.  De meidoornheggen schieten groen uit. Ook het gele speenkruid en het klein-hoefblad laten zich voorzichtig zien. Bij de Haversack steken we de provinciale weg over naar de buurtschappen Tervoorst en Terstraten. Prachtige klokgevel. Hout-pen-verbin-dingen houden de vakwerkhuizen bij elkaar. Restanten van een hoogstam boomgaard. Vooral op de kersen was ik als kind al wild, en nu nog!. In het moeras zijn Canadese populieren aangeplant om het broekland droger te krijgen. Ook de zwarte elzen en de essen gebruiken flink wat water. We volgen de Platsbeek die bij Zef Vergoossen in Aalbeek ontspringt. We meanderen mee richting Grijzegrubben en Nieroven. De Mergellandschapen grazen onverstoorbaar als dagloners. De watervalletjes maken een gezellig geluid. Of voeren zij gesprekjes over isoglossen? De taalgrens die loopt bij station Nuth? Wat menen jullie Slanke Sleutelbloemen? Daar in de graft? Via de vijvers en de sportvelden terug. Blij dat mijn benen mij nog dragen. Een buizerd-paartje is een nest aan het bouwen in haar territorium, maar wat vervelende kraaien bemoeien zich ermee. 'Veer woenen hiej auch!'. Een vleugje wind verdrijft de grijze wolken. Een paar zonnestraaltjes openen het vergezicht op de hooggelegen kerk van Klimmen. Straks naar Gebrook, via Swier  en Brommele. Maar eerst nog een praatje maken met Colla Bemelmans onder het genot van een biertje en wat pinda's. Leuk dat jullie vanmiddag mijn wandelvrienden wilden zijn!... Het was boven verwachting. Toppie. Dus tot een volgende keer. Groetjes van D'r Piet"

22 maart: MARKT & MOVIES

Zes films in de zes weken tussen carnaval en Pasen op de middag dat er markt is in Heerlen. Locatie: Tempspleinkerk, vlak bij de markt en daarom Markt & Movies. Een middag naar de film, een middag om zo maar even binnen te lopen.

We hebben weer met heel veel  interesse, ontzetting, verbazing, emotie en plezier naar de zes films gekeken. Bij de ene film waren meer mensen dan bij de andere. De aantallen varieerden van 5  tot 24.

Het gesprek na afloop was de ene keer indringender dan de andere keer. In alle gevallen was iedereen van mening dat het een film was, die de moeite waard was, aan het denken zette of de dingen van een andere kant liet zien.

Dit jaar waren het films rond de thema’s ‘Van Zwart naar Groen’, ons jaarthema en films rond het thema van de boekenweek  ‘Duitsland, wass ich noch zu sagen hätte..’

De laatste film was een film rond Alzheimer. Bij deze laatste film waren vrijwilligers uitgenodigd die bezoekwerk doen aan mensen met Alzheimer. Van daar het grote aantal van 24.     

We organiseren deze middagen samen met de protestantse gemeente in Heerlen. Volgend jaar weer! 

18 maart: KOKEN MET PASSIE

Vrijdag waren we met drie dames in de keuken van de familie Vogels. We hebben voor 9 personen met veel enthousiasme gekookt.De recepten waren vegetarisch. Het voorgerecht was een driebonensalade. Drie, omdat het getal drie een symbolisch getal is in de bijbel en bonen, omdat het jaar 2016 tot het jaar van de boon is uitgeroepen door de VN. We hebben dit seizoen meer in het kader van duurzaamheid gedaan. Bonen zijn prima vleesvervangers en werden daarom veelal door arme mensen gegeten. Maar als we de vleesproductie willen verminderen en toch voldoende eiwitten naar binnen willen krijgen, zullen we o.a. de boon wat meer eer moeten geven. Het hoofdgerecht was een zeven-groentegerecht. De zeven is ook weer een symbolisch getal. Het was een recept dat zowel bij joden als moslims in de kookboeken staat. De zevende dag is de rustdag en het gerecht kan ook prima een dag van te voren worden klaargemaakt. Het nagerecht was een parfait met advocaat en slagroom en vanillevla dat uit onze eigen westerse keuken komt en typisch iets is voor op de paastafel. De gastvrouw had de tafel mooi gemaakt met bloemen en servetten in de passiekleur: paars! Het was een mooie maaltijd die vooral heel lekker en gezellig was. 

2 maart: MEISTER ECKHART, middeleeuws mysticus, actueel in onze tijd.

Op woensdag 2 maart waren we met 22 geïnteresseerden bijeen gekomen in een gezellig zaaltje in de Brug aan het Tempsplein in Heerlen. Middels een inleidend gedicht van Bertus Aafjes ging Rob Pauls stap voor stap dieper in op de denkwereld en levensvisie van Meister Eckhart die ruim 7 eeuwen na zijn dood als een van de grootste middeleeuwse mystici van de westerse wereld wordt beschouwd. Aan de hand van treffende citaten uit de preken cyclus waarin Eckhart de "Godgeboorte in de grond van de ziel" uit de doeken doet, liet Rob Pauls  ons op voortreffelijke en duidelijke wijze zien dat de unio mystica, de goddelijke eenwording, de onbetwiste hoeksteen van Eckharts prediking vormt. Wat je als individu daarvoor moet doen? Eigenlijk niets; je moet er vooral iets voor laten: de fixatie op het eigene, op ons ego. Hoe? Zoals een kind leeft in de werkelijkheid in plaats van in het "ik".

Daarmee kwamen ook de raakvlakken met, maar ook de verschillen ten opzichte van Oosterse spiritualiteit, zoals met name het Zen-boeddhisme aan de orde. Kort na zijn dood werd een deel van zijn leer door de kerk als ketters veroordeeld. Gezien de beperking van de beschikbare tijd kon Rob Pauls helaas niet nader ingaan op de reden van deze. achteraf gebleken, onterechte  veroordeling. Dat gold overigens voor meer van de boeiende thema's uit Eckharts leven en werk. Het merendeel van de aanwezigen was dan ook van mening dat deze lezing naar meer smaakte en een vervolg verdient.

Met dank aan Rob Pauls voor het enthousiasme en deskundigheid, waarmee hij ons kennis liet maken met deze grote middeleeuwse Meister, werd deze boeiende avond gesloten.

2 februari: GELOOF BEGINT BIJ JOU

Dinsdagmiddag 2 februari sprak Martijn Junte, reformatorisch predikant, in het zaaltje van de Tempspleinkerk over ‘Geloof begint bij jou’.

Het werd direct duidelijk dat precies omschrijven wat ‘de remonstranten’ zijn, moeilijk is. Het is een vrij kleine groep die zich vrijzinnig christelijk noemt en werkt vanuit de woorden van Jezus. ‘Een vrij en verdraagzaam Christendom’ is hun statement. Het gaat er vooral om hoe je het zelf beleeft, wat jouw geloof is, dat jezelf bepaalt wat en hoe je gelooft.  Omdat de Remonstranten, ruim 400 jaar geleden, zijn ontstaan uit verzet tegen geloofsdwang, is het gastvrij opnemen van wie dan ook, een vanzelfsprekend gegeven.

Martijn vertelde dat de Broederschap in de loop van de geschiedenis verschillende richtingen kende ter linker en rechterzijde. Ondanks alles toch soms behoudend. Broederschap en/of Kerk: zelfs in eigen gelederen is daar verschil van mening over. Het duidelijkste criterium lijkt toch de eigen geloofsbelijdenis: op basis daarvan word je lid. Maar ook als vriend ben je altijd welkom. Er waren veel vragen die met zorg beantwoord werden. Ook na afloop bleef men geanimeerd met elkaar in gesprek.

Een aantal aanwezigen had zich niet aangemeld, van harte welkom!  Maar daardoor  was het geplande zaaltje wel wat aan de kleine kant en spontane bezoekers kunnen we ook niet op de hoogte houden van eventuele wijzigingen. Dus liefst even aanmelden als u wilt komen. Dat kan via de website, een e-mailtje of de telefoon.

28 januari: WORKSHOP POËZIE SCHRIJVEN

Op donderdagochtend 28 januari, gedichtendag, waren we met een groep van twaalf  mensen bij elkaar om ‘iets aan poëzie te doen’. Zou het Frans Wolswijk lukken om ons aan het schrijven te krijgen? Zou ieder van ons met een zelf  geschreven gedicht naar huis gaan?

Ter inspiratie lazen we hardop  om de beurt één van de vier bijzondere gedichten, die ons aangereikt waren. Met woorden en passages, die ons troffen uit deze teksten, zijn we aan de slag gegaan. Ons creatieve brein was wakker geschud.

De resultaten deelden we met elkaar. Op strookjes papier schreven we op, welke strofes ons het meest aanspraken, in het werk van de anderen en gaven die aan de makers, hetgeen als een cadeautje werd ervaren.

Aan het eind van deze leerzame, plezierige en welbestede morgen, had elk van ons inderdaad een handgeschreven eigen poëtische tekst, soms tot eigen verrassing en misschien wel het begin van een heel bijzonder gedicht….

19 januari: DE TWEELING

Op dinsdagmiddag 19 januari kwamen we met een klein gezelschap bij elkaar om het boek De Tweeling, van Tessa de Loo te bespreken. Aanleiding hiertoe was de musical die op basis van dit boek is gemaakt en die in april in Theater Heerlen te zien zal zijn. Onder leiding van Nelleke de Kruik, die voor een heldere samenvatting had gezorgd werden passages, gebeurtenissen en boodschappen uitgewisseld die elk van ons hadden gegrepen. Het boek zet de vanzelfsprekendheid van het goede en het kwade op de helling en laat ons zien hoe de omstandigheden het begrip daarvan en en onze eigen verhouding daartoe kunnen beïnvloeden, zo niet bepalen. We constateerden dat de film, die maar een deel van het verhaal in beeld heeft gebracht, toch de essentie heeft weten te bewaren. Een inspirerende middag, die ons leerde dat het boek, na 20 jaar, nog even veel te vertellen heeft, als bij het verschijnen ervan. We zijn dan ook heel benieuwd naar de musical.

16 januari: DE DRIE RINGEN LEZING

In een overvolle kapel van het Savelbergklooster, is op zaterdag 16 januari De drie ringen lezing van 2016 gegeven.

Marcia Luyten vertelde hoe zij veilig en warm is opgegroeid in Wijnandsrade. Zij was een meisje dat vooral nieuwsgierig was en heel veel las. Ze wilde graag schrijfster worden en droomde van avontuur en landen ver weg. Het belangrijkste, ontdekte ze later, was dat ze er met al haar dromen en wensen, mocht zijn. Ze ging studeren en toen economie haar uiteindelijk niet de voldoening opleverde waarop ze gehoopt had, ging ze verder met cultuur- en wetenschapsstudies. Dat was wat ze wilde en na het diplomatenklasje waar ze haar echtgenoot ontmoette, kon er gereisd worden. Als correspondente in Afrika vond ze het avontuur waar ze als klein meisje in Wijnandsrade van had gedroomd. Haar ervaringen in  Rwanda, Oost Congo en Uganda heeft ze in boeken vastgelegd. Vanuit Afrika kijkend naar Europa leerde ze ook dat de vanzelfsprekendheden van het continent waar ze was opgegroeid niet zo vanzelfsprekend en bovendien heel kwetsbaar waren. Met dat besef  kwam Marcia terug in Limburg om de invloed van de mijnbouw in Limburg en het verdwijnen daarvan te beschrijven. Verhalen vertellen van mensen en onrecht aan de kaak stellen… ze kan er nog jaren mee doorgaan! De zaal hing aan haar lippen. Na afloop zijn er heel wat boeken gesigneerd en hebben we het glas geheven op het nieuwe jaar. Een jaar dat voor De drie ringen met een bestuurswisseling is begonnen. Joke Gehlen, de afgetreden voorzitter werd publiekelijk bedankt is voor haar lastige taak in de afgelopen jaren van bezuiniging.